Het Vlaamse Erfgoedbeleid
De culturele archiefwerking rondom privaatrechtelijke
archieven werd vastgelegd in het Archiefdecreet
in 2002. In de eerste plaats bevestigde het archiefdecreet de bestaande
werking van de vier archief- en documentatiecentra op basis van
maatschappelijk-filosofische stromingen: KADOC-K.U.Leuven.
Documentatie- en Onderzoekscentrum voor Religie, Cultuur en Samenleving,
Amsab-Instituut
voor Sociale Geschiedenis, Liberaal Archief
en Archief
en Documentatiecentrum voor het Vlaams-Nationalisme. Deze
vier centra initiëren en onderhouden ook Archiefbank Vlaanderen.
Daarnaast werden in het archiefdecreet zes culturele thema's vastgelegd
die in aanmerking kwamen voor archiefwerking. In 2003 werden vijf
thema-archieven opgestart: Centrum Vlaamse Architectuurarchieven
(CVAa), Letterenhuis,
Resonant,
Forum
Kerkelijke Archieven Vlaanderen (FoKAV) en Joods Museum
van Deportatie en Verzet (JMDV).
Ten slotte werd de Culturele Biografie Vlaanderen (CBV) het centrale
steunpunt voor de professionele erfgoedsector in Vlaanderen.
Op 23 mei 2008 werd het Cultureel-erfgoeddecreet bekrachtigd door de Vlaamse Regering. In dit nieuwe decreet worden het Archiefdecreet, het Decreet op de Volkscultuur en het bestaande Erfgoeddecreet geïntegreerd. Er is ook een nieuw centraal steunpunt voor Cultureel Erfgoed: Faro, opgericht in januari 2008. Faro vervangt de Culturele Biografie Vlaanderen en het Vlaams Centrum voor Volkscultuur.
Sinds 2012 is het CVAa binnen het Cultureel-erfgoeddecreet erkend als landelijk expertisecentrum voor het cultureel erfgoed van het ontwerp van de omgeving.
U vindt de beleidsdocumenten van het CVAa hier.
Meer over het Vlaamse erfgoedbeleid vindt u op de website van de Vlaamse overheid, Administratie Cultuur.